ZONDAG 25 OKTOBER - OM HALF 11 EREDIENST IN DE ONTMOETINGSKERK

A.s. zondag is er een oecumenische viering in de Gertrudiskerk ter gelegenheid van 76 jaar bevrijding. Tijdens deze viering, waarin pastoor Paul Verbeek en ds. Wim Lolkema voorgaan, mogen er maximaal 30 kerkbezoekers zijn vanwege de RIVM-maatregelen. In verband met de herdenking zijn er o.a. vertegenwoordigers van de burgerlijke gemeente aanwezig. Dat betekent dat er maar betrekkelijk weinig kerkgangers van de parochie en de protestantse gemeente de viering kunnen bijwonen.

In overleg met ds. Wim Lolkema is besloten om een dienst te houden om 10.30 in de Ontmoetingskerk, waarin hij zelf voor zal gaan. Ook voor deze dienst mogen maximaal 30 kerkbezoekers aanwezig zijn.
U kunt zich hiervoor aanmelden bij Ans de Laater, via een telefoontje, een mailtje of het aanmeldformulier op de website.

Beide diensten zijn live op onze facebookpagina te volgen!

ReliVisie

Tot het uitbreken van de corona-crisis was ReliVisie een TV programma dat éénmaal per maand via de regionale omroep ZuidWest TV werd uitgezonden.
Vanaf het moment dat er beperkingen in ons leven kwamen i.v.m. cororna werd ReliVisie omgebouwd tot een wekelijks programma onder de titel “Relivisie-extra”.

Nieuw in deze uitzendingen waren de rubrieken: “de preek van komend weekend” en “we steken een kaarsje aan voor …” telkens was er een gesprek met de predikant / pastor van de kerk waar we voor de opnames te gast waren. 

Bij de evaluatie kwam naar voren dat door de kijkers deze veranderingen positief werden gewaardeerd. Voor het nieuwe seizoen werd gekozen voor een nieuw schema: twee maal per maand i.p.v. 1 maal en/of i.p.v. wekelijks. De nieuwe rubrieken moesten blijven en is het programma inhoudelijk sterker geworden.   

De uitzending van vrijdag 25 september staat inmiddels op de website van ZuidWesttv / tv gemist en de komende uitzending wordt opgenomen in onze Ontmoetingskerk. U bent welkom op (de site van) Zuidwesttv!

Ds. Willem Vermeulen.

Bonhoeffer - Een Goed Verhaal 13 november

We bespreken een preek van Dietrich Bonhoeffer, de bekende predikant-theoloog die op 9 april 1945 op bevel van Adolf Hitler van het leven werd beroofd.
Dit jaar 75 jaar geleden. Dat doen we op vrijdagmorgen 13 november om tien uur in de Ontmoetingskerk.

Wilt u zich uiterlijk op maandag 9 november bij mij aanmelden als u aan de ochtend wilt deelnemen?
Via E-mail: Of telefonisch: 0164 31 44 66.

Zie de Gemeentebrief - zomer 2020 
Welkom!  Ds. W. Lolkema.

Jongerengespreksgroep

Deze club bestaat al een aantal jaren, heb ik vernomen. Nu gespreksleider ds. Vermeulen met emeritaat gaat, zet ik mij graag in voor het voortbestaan van de groep.

De vaste deelnemers hebben een app-bericht ontvangen met een voorstel voor het vervolg, incl. de suggestie om elkaar te ontmoeten na de kerkdienst op 27 september. (Voor bijwonen van de kerkdienst wel even aanmelden bij mw. Ans de Laater.) 

Jongeren (en oudere jongeren) die nog niet bij de groep horen kunnen ook gaan deelnemen.
Meld je dan aan bij ondergetekende.
Bij voorkeur via E-mail: of via tel.nr. 0164 31 44 66.

Zie de Gemeentebrief - zomer 2020 

ds. W. Lolkema.

Gemeentegroeigroep - vanaf 3 november 2020

Een Gemeentegroeigroep (GGG) is een maandelijkse pastorale gespreksgroep waarin het bijbelgesprek een belangrijk onderdeel vormt. Achtergronden van een bijbelgedeelte worden besproken.

Maar daarnaast wordt doorgepraat over de vraag: Wat betekent dit gedeelte voor mij, voor ons, in mijn/onze situatie? Voorafgaand aan het bijbelgesprek bespreken we telkens wat we in de afgelopen weken hebben meegemaakt, althans voorzover we dat willen delen. We sluiten af met een gebedsmoment.

Het onderwerp voor het komend seizoen is: Durf Daniël te zijn! (Geworteld in God ben je in staat om je takken breed te laten uitwaaieren naar de wereld. Maar hoe doe je dat?)

In principe is de GGG een huiskring, bij iemand thuis dus. Maar we beginnen in de Ontmoetingskerk. En wel op dinsdagavond 3 november om 20.00 uur.
U / je kunt zich voor deze eerste avond bij mij aanmelden tot en met woensdag 28 oktober.

Dit kan (bij voorkeur) via E-mail:
Telefonische aanmelding kan ook: 0164 - 31 44 66. Zie de Gemeentebrief - zomer 2020
ds. W.Lolkema.

Zes avonden: De zin van het leven - vanaf 13 oktober 2020.

Boeiende gesprekken van journalist Fokke Obbema met allerlei mensen (die op hun vakgebied deskundig zijn) zijn gebundeld in het boek De zin van het leven - gesprekken over de essentie van ons bestaan.Over dit boek praten we op zes avonden, te beginnen op dinsdagavond 13 oktober om acht uur in de Ontmoetingskerk. In gezamenlijk overleg plannen we de daarop volgende data.


U / je kunt zich voor deze avonden bij mij aanmelden tot en met donderdag 8 oktober.

Dit kan (bij voorkeur) via E-mail:
Telefonische aanmelding kan ook: 0164 - 31 44 66. Zie de Gemeentebrief Zomer 2020.

 

En natuurlijk zullen we op basis van de interviews ook praten over de zin van ons eigen leven. 

U / je kunt het boek van Fokke Obbema zelf kopen of bestellen bij één van onze plaatselijke boekhandels. Of u bestelt het digitaal via bol.com  Lukt dit u om één of andere reden niet, meldt dat dan bij uw aanmelding. Dat verzin ik iets anders voor u.

Het boek telt 368 bladzijden en kost 22,99 Euro.
Uitgegeven bij Atlas Contact, ISBN 978 90 450 3932 9     

Ds. W. Lolkema

Een nieuw seizoen!

 

Vanmorgen vroeg, 24 september, zag ik viroloog prof. Ab Osterhaus op TV. In het diepst van de coronacrisis, in maart en april, was hij bijna dagelijks wel even te zien: met een strakke boodschap, over je houden aan de regels en over maatregelen die vooral vèrgaand moesten zijn. En nu was hij er wéér. Opnieuw met indringende taal. Dat is niet verkeerd, nu eerder deze week enkele wat bekendere figuren, ook wel influencers genoemd,  zich hebben gepresenteerd met ikdoenietmeermee. Mijns inziens een volkomen onverantwoordelijke actie. Het was dan ook (laat ik het netjes zeggen) stuitend om te zien hoe één van die gasten - spreektaal, sorry! - al heel snel zijn motto veranderde in ikhebvragen.  De actie was op z’n minst, alweer netjes gezegd, onvoldoende doordacht.

Onder dit onrustig gesternte beginnen we ons nieuwe seizoen 2020-2021. Ons motto Het Goede Leven komt in een wel heel bijzonder licht te staan. Maar we weten te allen tijde van Hem die met ons gaat en met Wie wij mogen gaan, Lied 416. Ik hoop dat we in de komende tijd zo mogelijk en zo nu en dan samen één vers van dit bijzondere lied mogen zingen in onze kerkdienst!    

Het Goede Leven in deze crisistijd heeft een iets anders kleurtje dan het een jaar geleden zou hebben gehad. Maar het motto daagt ons nog steeds uit om ook nu dankbaar het goede te koesteren. DANKBAARHEID wordt dan wel een kernwoord.  Het vraagt om bewust leven en om goed om je heen kijken zodat je het goede en mooie ook in deze ingewikkelde tijd blijft zien. Paulus roept zijn geloofsgenoten daartoe op in Colossenzen 3: 15, een bijbelgedeelte over het nieuwe leven. De vrede van Christus…regere in uw harten; en weest dankbaar. Dankbaarheid heeft een adres nodig: je bent iemand voor iets dankbaar. En vanuit ons geloof zeggen we: God maakt het leven goed. Aan Hem is onze dank gericht.

En verder blijft Het Goede Leven ook een wenkend perspectief. Een leven in een Nieuw Normaal. Waarin ooit het virus verslagen zal zijn. Een tijd ook waarin kinderen op het eiland Lesbos een Veilig Thuis zullen hebben. En daar kan onze overheid zeker iets aan doen. Dus laat ik dit verhaaltje niet te ‘lievig’ maken. Er is nog veel te doen, ook op het gebied van gerechtigheid en vrede. Voor onze regering en voor onze volksvertegenwoordigers.

En ook voor ons is er veel te doen, elk op ons eigen plekje in deze samenleving! We hebben er het hele seizoen 2020-2021 voor.

Ds. Wim Lolkema

Kerkmuziek en weekendje Torgau door enkele gemeenteleden

“Ik ben niet van mening dat door het evangelie alles wat kunstzinnig is afgeschaft en vergeten moet worden, zoals veel gelovigen menen. In tegendeel, ik wil graag alle kunsten, en in het bijzonder de muziek, in dienst stellen van Hem die deze gegeven en geschapen heeft”

Bovenstaande zin schrijft Martin Luther in 1524 in zijn inleiding op het evangelische gezangboek dat in dat jaar verschijnt. Zijn goede vriend Johann Walter heeft veel Bijbelse thema’s in gezangen samengevat en op muziek gezet om de Protestantse liturgie ook muzikaal te kunnen vieren. Naast de Bijbels psalmen ontstond zo een stuwmeer aan religieuse lieder of gezangen. De teksten waren vaak van Maarten Luther en de muziek van Johann Walter. Zij deden dit werk niet om zichzelf een naam te maken maar “soli deo gloria”; alleen tot eer van God.

In de meer Calvinistische stromingen van het Protestantisme is de kerkmuziek en zeker het gebruik van de “vrijere” gezangen lange tijd een ondergeschoven kindje gebleven. Calvijn was aanvankelijk zelfs pleitbezorger voor het verwijderen van orgels uit de kerken. De psalmen dienden met een voorzanger gezongen te worden of geciteerd in wisselspraak. In de huidige coronatijd zouden we met deze traditie goed uit de voeten kunnen.

Maar het liep anders. In de Calvinistische streken bleven de orgels meestal gespaard. Voor en na de erediensten was er soms een orgelbespeling en al snel werd de samenzang weer met orgelmuziek “in goede banen geleid”. De gehechtheid aan de psalmen bleef hier echter groot. Pas in de 19-de eeuw zien we dat er ook in de Calvinistische wereld vrijere liederen ontstaan; de voorlopers van de latere gezangen. Aanvankelijk waren deze geestelijke liederen nog voor “door de week en thuis”. Denk hierbij aan de bekende bundels van Johannes de Heer. Voor de eredienst nam de Hervormde kerk pas in 1937 een bundel in gebruik met gezangen terwijl de Gereformeerde kerken tot in de 60-er jaren het deden met “psalmen en ENIGE gezangen”. Die enige gezangen waren dan de Bijbelse liederen: de lofliederen van Hanna, Maria en Simeon bijvoorbeeld. 

In het Lutherse en Anglicaanse deel van het protestantisme kreeg de kerkmuziek al snel een heel belangrijke plek. De traditionele liturgie werd niet alleen gesproken maar ook gezongen zoals dat in het gregoriaans in de Rooms Katholieke liturgie ook gebruikelijk was. De gezangteksten die ontstonden kon men ervaren als verkondiging én loflied in één. In die traditie begon Johann Walter maar we mogen ook denken aan latere componisten als Dietrich Buxtehude en Johan Sebastiaan Bach. Liturgie, lofzang, het wordt gedragen door dec samenzang, koorzang, de Anglicaanse Evensong, de Americaanse gospels, community singing, noem het maar op. In ons religieus “bedrijf” is het niet weg te denken.

Dat één van de maatregelen in de bestrijding van het corona virus juist het verbod op zingen is doet velen van ons pijn. Dat er tegelijkertijd veel mensen zijn die muziek willen maken in de eredienst stemt ons tot grote vreugde. Geloof gaat niet alleen met woorden. Dat is te veel ratio. De emotie, het gevoel, heeft ook aandacht nodig en dat wordt het best gevoed door zang en muziek.

In het weekend van 5 juli a.s. zullen enkele mensen uit Bergen op Zoom naar onze gastgemeente Torgau afreizen. Op zondag 5 juli neemt “Kantor und Kirche musiker” Ekkehard Saretz na bijna 40 jaren afscheid van deze gemeente. Ook zijn vrouw en tevens musicus Hildegard beeindigt haar werkzaamheden in Torgau. Binnen de beperkingen van de Duitse RIVM-maatregelen wensen we de delegatie een goede reis en Hilde en Ekkie een feestelijk afscheid. Ze waren geregeld in Bergen op Zoom en we hopen dat dat in de toekomst ook nog wel eens zal zijn.

Maar iets anders: eerlijk gezegd ben ik altijd een beetje jaloers op de Duitse situatie waar in de kerk het ambt van kerk-muzikaal medewerker niet alleen hoog gewaardeerd wordt maar waar er ook fondsen zijn om professionele medewerkers in dienst te nemen. Natuurlijk; als het gaat on het begeleiden van de samenzang dan mogen we ons in Bergen op Zoom gelukkig prijzen met organisten die zich hier voor in willen zetten. Ook mogen we over de inzet van onze cantrix / dirigent en de inzet van Rejoice niet klagen. De kerkmuzikale projecten van de laatste jaren vervullen mij met vreugde.

Tegelijkertijd is het verdrietig om te zien dat kerkmuziek als vak op de Nederlandse conservatoria bijna is verdwenen. Bezuinigingen treffen de kunsten vaak als eerste. We hoeven er alleen de kranten maar op na te slaan om hierover meer te lezen. Cultuur is blijkbaar al snel een ondergeschoven kindje. In kerk én samenleving. Dat brengt ons weer terug bij het begin van dit artikeltje. Het citaat van Maarten Luther: “Ik ben niet van mening dat door het evangelie alles wat kunstzinnig is afgeschaft en vergeten moet worden, zoals veel gelovigen menen. In tegendeel, ik wil graag alle kunsten, en in het bijzonder de muziek, in dienst stellen van Hem die deze gegeven en geschapen heeft” Iets om het nog maar eens over te hebben.

Ds. Willem Vermeulen.

DE MACHT EN KRACHT VAN DE TAAL

Begin november 2017. Minister-president Rutte spreekt de regeringsverklaring uit van zijn derde kabinet. Ik zie tijdens mijn koffiepauze een stukje van het debat daarover op tv. Dhr. Geert Wilders voert als eerste het woord. Ik hoor hem spreken over onze samenleving waarin (volgens hem) gewelddadige moslims de dienst uitmaken. Ik hoor verontwaardiging en islamofobie in zijn woorden. Coalitiepartijen en anderen worden neergezet als naïef. En tussen twee slokken koffie door vraag ik me af: is dit nu het land waar ik woon? Nee, dit is (was) vooral het wereldbeeld van dhr. Wilders. Of ben ik misschien óók naïef? Dit is zijn taal, zijn woordkeus. En met die taal schetst hij een wereld. En hij probeert daarmee ons beeld van de samenleving te beïnvloeden. Dat is de macht van de taal èn van degene die de taal gebruikt. Bijv. voor politieke doeleinden. Het gaat hier ook om het frame (het kader) waarin je je gedachten plaatst. In het geval van Wilders is dat duidelijk het frame van de angst. En de keuze van zo’n kader is óók in deze crisistijd van groot belang.

Een voorbeeld. In ons land koos men als one-liner voor de coronatijd: Alleen samen krijgen we corona onder contrôle. Er is helemaal niets mis met deze uitspraak, integendeel. Samen staan we sterk! Prachtig. De Italiaanse premier zei bijna hetzelfde, maar dan anders: Een deur, een balkon, een weg kan tussen ons in staan. Maar als het gaat om ons hart - dan kan niets en niemand tussen ons in staan. Dus: juist nu zijn we met elkaar verbonden. En samen sterk.

Nu zijn Italië en Nederland qua temperament geheel verschillende landen. En je voelt het verschil in woordkeus en frame. Een ander voorbeeld. Ik las in Trouw een interessant artikel over het taalgebruik in deze crisistijd. Er kwam oorlogstaal voor in de berichtgeving mbt corona: de WHO schreef over een wereldwijde bedreiging die gevaarlijker is dan terrorisme. En de Franse president had het over een gezondheidsoorlog met een gevaarlijke vijand. En president Trump haalde zelfs een oude oorlogswet tevoorschijn in de strijd tegen het virus. Dat is óók een frame; de metafoor van de oorlog. Gedurende een aantal weken keken we ’s avonds op tv naar FRONTberichten: buitengewoon bijzondere en aangrijpende televisie!! Maar met het woord front kom je wel in een heel specifiek taalveld. Inderdaad, zo ernstig was het! Er werd keihard oorlog gevoerd tegen het virus. Maar in genoemd artikel wordt ook gesteld dat we voorzichtig moeten zijn met die ‘militaire’ metafoor. Het gebruik daarvan kan nl. de suggestie wekken dat alle offers geoorloofd zijn. Zèlfs het offer van onze privacy. Oppassen, dus. Mijn ouders moesten mij en mijn zus vroeger weleens ‘een beetje’ opvoeden. Hé joh, let een beetje op je woorden. (Ja mam…, hoor ik mezelf in plm. 1970 nog verveeld zeggen.) Letten op je woorden, op je taal is altijd belangrijk. Zeker als er goed naar je wordt geluisterd. Want met je woordkeus, met je taal schep je een wereld. En een wereldbeeld.

God is in de hemel en jij bent op aarde, dus moet je spaarzaam met je woorden zijn. Dat zegt Prediker. Het gaat over de hoeveelheid woorden die je gebruikt. Jacobus, intussen, roept ons in zijn Brief (hoofdstuk 3) op om verstandig te zijn met onze tong als spraakorgaan: Zij is de wereld der ongerechtigheid! Jacobus schrijft: Dit moet, mijn broeders (en zusters), niet zo zijn! (Jacobus 3: 10b)

Dus is het juist in deze ingewikkelde tijd van belang goed op onze woorden te letten. Laten we woorden spreken (en daarmee een frame kiezen) dat mensen verder helpt. Dat is de enorme kracht en macht van zorgvuldig gekozen taalgebruik. En zó zijn wij dienstbaar aan het werk van de Heilige Geest.

Ds. W. Lolkema.

Relivisie – extra, de komende weken

De wekelijkse afleveringen van ReliVisie-extra worden in ieder geval tot aan de zomervakantie voortgezet. De uitzending van vrijdag 12 juni werd opgenomen in de RK kerk aan de Kade in Roosendaal. De utizending van 19 juni wordt opgenomen in de prot. kerk van Ossendrecht. U bent welkom op (de site van) zuidwesttv!

KROON en GEEST

We kunnen elkaar best iets vertellen over sommige positieve gevolgen van de corona-crisis. Bijvoorbeeld meer aandacht voor allerlei zaken waar we vaak achteloos aan voorbijgaan. We gaan bewust leven.  En het milieu is een poos goed-af geweest met deze crisis, want er werd weken lang (door het thuis werken) veel minder auto gereden dan anders. Om van het stilgevallen vliegverkeer nog maar te zwijgen. Ik denk aan een filmpje van een poosje geleden over de wateren van Venetië. In andere tijden was dat water super-smerig vanwege al het toeristisch verkeer. Nu is het kraakhelder. En deze crisis maakt ook nieuwe creativiteit in ons wakker. Corona betekent letterlijk kroon. Het is de lichtkrans rondom de zon tijdens een zonsverduistering.  En kortgeleden zag ik bij de Jumbo een heel aantal kratten Corona-bier op elkaar gestapeld staan. Ongetwijfeld verfrissend op een warme dag. 

Maar verder? Corona zaait dood en verderf. Minimaal ruim zesduizend maal één keer in ons land. En het virus maakt dat wij (soms) naar onze medemens kijken met de gedachte: blijf op afstand! Je kunt wel besmet zijn. En als iemand besmet is, dan kan hij/zij de ziekte overbrengen. Het virus brengt dus ijskoud scheiding. Het schept afstand. Minimaal anderhalve meter!!  Als het daar dan maar bij blijft… De aanwezigheid van het virus brengt verschillende bedrijven aan de rand van de afgrond. Corona is voor de gemiddelde Nederlander onzichtbaar. Maar het DOET van alles.  

Het tegenovergestelde van corona is voor mij de Geest die levend maakt! En die uitgaat van de Vader en de Zoon. De PINKSTER-Geest. Paulus noemt in zijn geheel eigen context de vrucht van de Geest. Die vrucht is één geheel, te onderscheiden in negen delen:  liefde, vreugde, vrede, geduld, vriendelijkheid, goedheid, geloof, zachtmoedigheid en zelfbeheersing. Dat zijn mooie dingen voor de mensen! De Geest, de Heilige Geest, maakt géén scheiding maar zorgt juist voor verbinding. Vooral in de gedaante waarin Johannes in zijn Evangelie de Geest uittekent: de Trooster. 

De Geest wordt wel de Pontifex genoemd. Letterlijk de Bruggenbouwer. Een nog vrij recent boek van Dr. Jan Veenhof over de Geest als Relatiestichter heet: De kracht die hemel en aarde verbindt.  En daarnaast verbindt diezelfde Geest ook mensen met elkaar. En Zij brengt hen samen, in elk geval op de zondagmorgen. Afstand scheppen, scheiding brengen dat past niet bij haar. De Heilige Geest is voor de gemiddelde Nederlander onzichtbaar. Maar Zij DOET van alles. Vaak nog meer dan wij door hebben. Zó komt er leven! Met DIE Geest wil ík wel besmet worden. Geen enkel probleem, integendeel. Want deze besmetting maakt de wereld beter.

Het is mijn vaste overtuiging dat uiteindelijk de Geest het ‘kroon-virus’ zal overwinnen. Want de Geest werkt op allerlei manieren, ook door mensen heen die nu hard werken aan een vaccin tegen corona. Gespecialiseerde medische kennis is er immers niet zomaar. Ook dat komt ergens vandaan!

In Openbaring 2: 10 komt alles samen:
Wees getrouw tot de dood en Ik zal u geven de kroon des levens.

ds. W. Lolkema

Een pinkstergroet van ds. Willem Vermeulen

Mijn tong jubelt van vreugde.

Wat is het grootste verschil tussen een pessimist en een optimist? Het grootste verschil zit hem in de lijstjes die ze voor zichzelf bijhouden. U mag ook denken aan het glas dat ze voor zich zien. Half vol of half leeg?

Van de pessimisten hoor ik: we mogen niet zingen en we mogen niet allemaal samen naar de kerk, je moet je nota bene aanmelden! En we kunnen niet op vakantie zoals we willen en naar het terras of restaurant moet je dagen van te voren plannen; kortom: het is allemaal niks.

Van de optimisten hoor ik: wat fijn dat we – al is het in een kleine groepjes- weer mogen beginnen met samen te komen en elkaar te zien, naar mooie muziek luisteren, met iemand samen naar een terras kunnen of zelfs een restaurant. Wie weet kunnen we binnenkort een paar dagen op stap! Kortom: dat geeft de burger moed!

Als er iets is wat mij in de afgelopen 32 jaar in het pastoraat telkens weer heeft verbaast dan is dat wel het grote verschil tussen de pessimist en de optimist. Dat halfvolle glas is voor elk gelijk. Het wordt niet voller van pessimistisch zijn en het wordt niet leger van optimistisch zijn, maar wat een verschil! En wat ik ook heb geleerd is dat er haast niet tegenop te praten is. Wanneer iemand echt alleen maar dat half lege glas wil zien is het een heidens karwei om die gemoedstoestand ter sprake te brengen. Soms lijkt het wel of mensen er genoegen in scheppen hun pessimisme vol te houden.

Pinksteren is het feest van de optimist! Op dekaart die al de Bergse gemeenteleden kregen rond Pinksteren schreven we het zo: “Pinksteren is leven met de geest van enthousiasme”. Vorige week herdachten we de Hemelvaart van Jezus Christus. Dat kan nog een beetje een leeg gevoel met zich mee brengen. De mannen en vrouwen “van het eerste uur” zullen zeker een periode doorgemaakt hebben van twijfel en zich hebben afgevraagd “hoe verder”. Met Pinksteren worden ze enthousiast en Petrus gaat preken. Hij citeert dan psalm 16 met de woorden “mijn tong jubelt van vreugde”. Hij heeft zich geschaard in het rijtje van de optimisten en stelt zijn lijstje samen met de zaken die zijn glas half vol maken. Ik houd de Heer voor ogen, ik wankel niet, hij voelt als aan mijn zijde.

Wat is Uw lijstje? Dat van de pessimist die zegt: hoe lang moet dit duren en wat zal er allemaal nog mis gaan? Of dat van de optimist die zegt; tel je zegeningen: we hebben allemaal telefoon en televisie en we kunnen beeldbellen met ons geliefden in Australie net zoals met die in Halsteren!

Bestaat voor de optimist dat stukje lege glas niet? Natuurlijk wel, met het bepaalt niet het leven. Dat wordt bepaalt door het volle gedeelte. Daartoe kún je je bepalen. Pinksteren is sleutelen aan de knoppen van je eigen gemoedstoestand, je eigen instelling. Ik wens U toe dat U er niet over uitgepraat raakt …. Dat uw tong jubelt van vreugde.


Fijne Pinksterdagen gewenst,
Ds. Willem Vermeulen.

 

Driehonderd dorpelingen en een burgemeester

Het corona-virus heeft onnoemelijk veel leed veroorzaakt. Het bolletje met die levensgevaarlijke naar buiten stekende puntjes is ons helaas meer dan vertrouwd geworden.  Had u het voor (zeg) februari van dit jaar ooit gezien? Ik niet. Maar nu komt het dagelijks langs als een ongenode gast, op de televisie, in de kranten en op allerlei websites.

Ik denk aan de mevrouw uit één van mijn vorige standplaatsen die eindelijk, na zo’n acht weken, haar (inmiddels aan corona overleden) man weer ziet… Om van te rillen! Dus liever geen grootse verhalen over de positieve kanten van deze pandemie. 

Maar sommige dingen vallen wel op. Bijvoorbeeld in de NOS-app, waar journalist Frank Renout vertelt over het Franse dorp waar hij met zijn gezin woont: driehonderd inwoners en een burgemeester van tachtig jaar. Direct komen er beelden in mijn gedachten van een oude ietwat vervallen kerk op het dorpsplein ´waar nog de wolk gebeden hangt van wie zijn voorgegaan´(Lied 280). Een épicerie, een café en een charcuterie. En natuurlijk het niet-te-missen bankje waar heren van een zekere leeftijd elkaar hun iets te sterke verhalen vertellen. 

Maar nu die burgemeester. Hij stuurt alle inwoners van zijn dorp een brief. Bij de brief aan de fam. Renout zijn acht mondkapjes gevoegd. En de tekst: Voor u en de kinderen. Zorg goed voor uzelf. En Frank Renout schrijft: Dat getuigt van een politieke zorgzaamheid die je niet vaak meer ziet.  Helemaal mee eens. Chapeau!

Acht weken lang was het muisstil in dit en vele andere dorpen. Een zekere beleving van het ‘Verloren Paradijs’ begon de Fransen te beheersen, als neveneffect van dit verschrikkelijke virus-drama.

Het Verloren Paradijs - Paradise Lost - is allereerst de titel van een enorm episch gedicht van de Engelse dichter John Milton (17e eeuw). Maar het heeft vooral te maken met de situatie in de eerste bladzijden van de Bijbel vóór de zondeval waarin God dag-aan-dag zag dat het goed, ja zeer goed, was. Het eerste ‘echtpaar’ kuiert rond in Adamskostuum. De boom des levens en de boom der kennis van goed en kwaad bloeien ongestoord. Wie zou daar zo nu en dan niet naar terugverlangen, juist wanneer er zo veel gruwelijks gebeurt?

Stilte in dorp en stad. Mensen die er voor elkaar zijn. En ook in 2020: het ongestoord ontluiken van het voorjaar, midden in de crisis, helaas wel met te weinig neerslag. Verrassende medemenselijkheid. Iemand vertelde mij: Doordat we nu niet ver weg kunnen, ontdekken we dat geluk héél dichtbij te vinden is. Het ´Paradijs´ vlak om de hoek! - ondanks alles.

Nu ook in Frankrijk de maatregelen enigszins zijn versoepeld, is het misschien niet zó stil meer in dat Franse dorp. De heren zitten weer op hun bankje, op veilige afstand van elkaar.

En nog stééds sterven er mensen aan het virus. Het vaccin laat nog op zich wachten.

Maar mag het goede wat we in de afgelopen maanden zo hier en daar óók hebben ontdekt vooral blijven. Onderweg naar het uiteindelijke doel: een aarde bedekt met vrede. Een teruggevonden Paradijs.  

(W. Lolkema, 14 mei 2020)

Klokken van Troost en Hoop

Zeven keer hebben ze op de woensdagavond geluid, de klokken van Troost en Hoop. Een aantal keren gevolgd door een kort Avondgebed vanuit de Ontmoetingskerk. De Nederlandse Raad van Kerken is er nu mee gestopt. En wij in Bergen op Zoom volgen de Raad daarin. We hopen dat u HOOP hebt geput uit het geluid van de klokken!

En we gaan nu op vrijdagmorgen 15 mei verder met ‘De Bergse Fruitmand, een (muzikaal) Experiment’, van tien tot twaalf uur. U kunt meeluisteren via www.kerkomroep.nl en inbellen via tel.nr. 0164 – 236165. Zie verder Rond de Kerken van 7 mei, pagina 3.

“Bergse fruitmand, een experiment” 15 mei, 10.00 uur

Vrijdagochtend 15 mei zijn beide predikanten in de Ontmoetingskerk en kunt U hen bellen. De web-radio staat aan dus kunt U ook meeluisteren. Gemeenteleden kunnen via de webradio elkaar de groeten doen en ondertussen kunnen we muziek laten horen. Zowel CD als live uitgevoerd! Een heel experiment.

Hoe werkt het:

  1. U zet op uw vertrouwde manier de “kerktelefoon”of webradio aan. Per computer kunt U inloggen via www.kerkomroep.nl en dan kiezen voor Bergen op Zoom, de Ontmoetingskerk. De lijn is vanaf 5 voor 10 “open”. U hoort dan ofwel muziek ofwel één van beide predikanten aan het woord.
  2. U kunt tussen 10 en 12 uur bellen met het tel. nr van de Ontmoetingskerk: 0164-236165. In de uitzending wordt U dan te woord gestaan en uw bericht doorgegeven aan andere luisteraars.
  3. Tijdens de uitzending kunnen CD’s worden gespeeld, maar dan willen we graag vooraf weten wat uw verzoeknummers zijn. Ook kunnen de predikanten zelf muziek maken op resp. vleugel of orgel. Maar ze moeten wel even oefenen natuurlijk. Dus ……. 

We horen graag vooraf uw verzoeknummer via het mailadres van één van uw predikanten. of  En nu maar hopen dat alles werkt. Graag tot aan de telefoon en tot in de uitzending.

Relivisie – extra, de komende weken

De wekelijkse afleveringen van ReliVisie-extra worden goed bekeken. We krijgen veel positieve reacties hierop. Geweldig bedankt.
De uitzending van vrijdag 8 mei werd opgenomen in de protestantse Martinuskerk in Halsteren. Link naar de uitzending:  ReliVisie - uitzending van vrijdag 8 mei 2020

Op 15 mei komt de uitzending uit Hoogerheide. U bent welkom op (de site van) ZuidWest TV!