Column - Naam van de kerk --- kerk van de Naam.

Toen ik in 1988 mijn werk begon in Bergen op Zoom werd ik verbonden aan –toen nog- de Gereformeerde kerk. En ons gebouw stond ook onder die naam bekend. Dat was natuurlijk lekker overzichtelijk want de Lutherse gemeente kwam samen in de Lutherse kerk en de Hervormde gemeente kwam samen in de Hervormde kerk.

In de negentiger jaren kwam het samen-op-weg proces goed op gang en toen was er ook discussie over de toekomstige thuishaven van die gezamenlijke gemeente. We hadden natuurlijk kunnen zeggen: “de Protestantse gemeente komt samen in de Protestantse kerk”, maar in de 90-er jaren was helemaal nog niet duidelijk hoe onze landelijke kerk zou gaan heten en het voelde ook wel als het missen van een kans.

Uit verlegenheid spraken we een poosje over “de kerk aan het Bolwerk” maar daarmee zeg je nog niet zo veel. We wilden in een naam ook iets kunnen uitdragen over de identiteit van die nieuwe gezamenlijke gemeente. Een naam die ook wel moest passen bij de wat robuuste architectuur van het gebouw. Tevens een naam die moest passen bij wat een gemeente is: een gemeenschap van mensen die God belijden en van uit die belijdenis leeft en samenleeft. Gehoorzaam aan de roeping van de Eeuwige, de Ene, de Heere, de Aanwezige, Hij/zij die is, die wij God noemen. In de hebreeuwse bijbel hebben we voor de naam van God 4 letters: JHWH. Je mag het werkwoord ‘zijn’erin herkennen maar omdat we met God niet geknikkerd hebben noemen we hem niet bij die naam. Vandaar ‘meneer’ofwel, de Heer. Het gesprek over de naam van de kerk ging dus eigenlijk over de kerk van de Naam. Hoe ben je gemeente van ‘de aanwezige’ en wat doe je dan om dat te zijn? In de toenmalige beleidsplannen komen we de werkwoorden “vieren, leren en dienen” tegen

 

De architect van de kerk schreef in de 20-er jaren van de vorige eeuw dat hij bij zijn ontwerpen bewust een brede basis gebruikt met een steil dak en daarop een puntig torentje. Het resultaat is een gebouw dat er uitziet als een grote driehoek.

De brede basis is de gemeenschap die samenkomt rond Woord en sacrament. De plattegrond van de kerkzaal concentreert zich rondom het liturgisch centrum waar Bijbel, doopvont en avondmaalstafel te vinden zijn. Dat staat centraal en inspireert je en leidt tot lofzang en – laten we maar zeggen- actie. Maar daarbij blijft het niet. Boven het geheel zien we het torentje; dit alles is gericht op de verwijzing naar God. In de liturgie ontmoeten de gemeenteleden elkaar en laat God zich ontmoeten. Vandaar de driehoek.

Soli deo gloria ….. zo zeiden ze dat in 1928. Op 1 januari 1995 vertaalden we dat met de nieuwe naam “Ontmoetingskerk”. Een gebouw waar mensen van verschillende tradities elkaar ontmoeten. Waar oecumene een vanzelfsprekendheid is. Waar pastoraal én diakonaal “de ander” in beeld is. Waar elke generatie een plekje mag hebben. Kortom, waar vieren, leren en dienen centraal staan. Zo gingen we samen op weg.

Ik mocht er van mee genieten ….. deelgenoot zijn.

Ik wens onze gemeente vanuit deze thuishaven en gebaseerd op deze beleidsgedachten al het goede toe. Dat we met vrucht en vreugde gemeente van Christus mogen zijn.

Bergen op zoom, 14-2-2021.
Ds. Willem Vermeulen.