Vrijdag 12, Zaterdag 13 en Zondag 14 September

Timekamp 2008

Na een jaar wachten was het dan eindelijk weer zover, het nieuwe seizoen van Time-Out en Timeless kon weer beginnen! In het weekend van 12, 13 en 14 september was het oergezellige kamp, waar iedereen zo lang naar uit had gekeken!

De locatie van dit kamp was lange tijd top secret, maar in de dagen voor het kamp werd het duidelijk. We zouden helemaal naar het buitenland gaan, welteverstaan naar het wonderbaarlijke dorp Essen!

Vrijdagavond, om 18.30 uur, werden alle deelnemers en leiding verwacht bij de fietsenstalling van de Ontmoetingskerk. Een groep van ongeveer 20 man zou deze lange reis per auto af gaan leggen! Om het karavaan-idee helemaal compleet te maken had onze goeie ouwe Marcel een aanhanger geregeld waar al onze rommel in gedumpt kon worden. En tot onze grote verbazing zat ‘ie ook nog helemaal vol!

Na het inpakken kon de groep vertrekken. Rond 19.30 uur kwam de karavaan aan bij een soort van jeugdherberg. Er waren verschillende gebouwen waar jongeren konden verblijven, met keuken, wc’s, douche’s, zaal met tafels en stoelen en niet te vergeten de oergezellige slaapzaal.

De Time-groep had het gebouw midden op het terrein, grenzend aan een voetbalveld. Na aankomst had de groep een uurtje de tijd een bedje (met houten plaat als ‘lattenbodem’ met daarbovenop een lichtelijk stoffig ‘matras’ met een dikte van welteverstaan 10 hele centimeters) te kiezen en dit op te maken. De slaapzaal was een ruime zaal met ongeveer 25 bedden verdeeld over 2 ‘verdiepingen’. Er was namelijk een trap in de zaal die naar een soort van balkon-achtige bovenverdieping leidde. Alles was open zodat iedereen elkaar kon horen, dit maakte de sfeer extra gezellig!
De bedden waren opgemaakt en het volgende punt op het programma, het kennismakingsspel, kon beginnen! Het spel bestond uit een aantal kaartjes met vragen zoals ‘Nasi of Bami?’ en ‘Wat voor kleur is je tandenborstel?’, deze moesten ingevuld worden. Niet iedereen nam de vragen even serieus en daar kwamen zeer leuke, originele antwoorden uit voort. De antwoorden op de kaartjes werden voorgelezen en de groep moest gokken wie degene was die bedoeld werd. Zodoende leerde iedereen elkaar een beetje kennen!

Na wat chippies en wat drinken werd de groep gevraagd de loopschoenen aan te trekken want de Militaire Dropping zou snel beginnen! De groep werd opgedeeld in 2 groepen, met aan de ene kant Marcel en aan de andere kant Thijs als ‘leiding’. De groep van Marcel werd als eerste uitgezet, net buiten Essen.

De groep van Thijs zou wat later maar wat dichterbij uitgezet worden. De groepen kregen allebei wat ontzettend zinvolle kaartjes, die afgepakt zouden worden als ze ‘gespot’ zouden worden door het ijzersterke duo An en Ingrid in hun scheurijzer. Het team dat als eerste terug was op de ‘basis’ zou 1 afgepakt kaartje terugverdienen, wat de kans op winst zou vergroten.

Bij het team van Marcel ging het niet helemaal soepel, Ellen en Leonie maakten in al hun haast toen ze dachten de ‘spotauto’ te zien, een buikschuiver over het asfalt. De wonden werden verzorgd en het team kon weer verder. Voor Marcel’s team kwam de avond toch nog helemaal goed toen ze om 01.30 uur een prachtig ‘broodautomaat’ tegenkwamen, waar zij voor 1 euro en 80 centen een overheerlijk wit brood uit toverden en zich dit heerlijk lieten smaken.


De groep van Thijs was als eerste, rond 01.15 uur, aangekomen, met vier van de vijf kaartjes waarvan zij er dus 1 terugverdienden. De groep van Marcel kwam een uur later aan, met vier kaartjes. Dit betekende dus dat de groep van Thijs deze dropping had gewonnen!

Er werd na de dropping nog een uurtje nagepraat en gezellig wat gedronken, en om 03.30 uur besloot de groep maar eens te gaan slapen. Slapen? Nee, van slapen was niet veel sprake. Op bed werd er nog gezellig gekletst en wat later, om 05.00 uur, viel toch echt iedereen in slaap.

Zaterdagochtend, rond een uur of 08.00 ging moest iedereen zijn bedje weer uit, iets na negenen zou het ontbijt zijn. Wonderbaarlijk genoeg was niet iedereen fit tijdens het ontbijt, toch stond het volgende programmapunt alweer te wachten, het ‘Ruilspel’.

De club werd opgedeeld in 3 groepen  die allen een mooie stoffe tas van de Ontmoetingskerk meekregen. Zij moesten dit prachtige artikel gaan verruilen bij de Belgen en uiteindelijk met een superartikel terugkomen. Elk groepje had een fotocamera bij, want er moest uiteindelijk van de hele gebeurtenis een Powerpoint presentatie gemaakt worden. De groep had tot 14.00 uur de tijd te ruilen en de presentatie te maken. De ruilacties leverden vele komische dingen en foto’s op!


Om 14.00 uur moest toch echt iedereen stoppen met het in elkaar zetten van de presentaties en gelukkig was iedereen klaar. Het volgende programmapunt was het ‘Maisdoolhof’. We zouden daar te voet heen gaan. Ingrid was onze navigator en ze wist het voor elkaar te krijgen dat we over een stukje van 3,5 kilometer 1 heel uur gelopen hebben. Volgende keer maar een TomTom mee, hé Ingrid?

Na deze wandeltocht kwamen we aan bij het wonderbaarlijke Maisdoolhof. Iedereen kreeg een plankje met potlood en vragenblaadje. De vragen gingen over Bier. Dat kan vast niet zo moeilijk zijn dachten we. Iedereen had wel zin in het doolhof maar toen we er eenmaal in waren werden we er niet zo vrolijk van. Het mais was 3 meter hoog en je kon er niet of nauwelijks doorheen kijken.

Het doolhof was zo’n 2 voetbalvelden (!) groot en de vragen waren alles behalve gemakkelijk. Erg frustrerend dus.
Een uur later gaven we het op. We waren het mais een beetje beu. Bij het doolhof waren nog trampolines en er werd heerlijk bier geschonken. Uiteindelijk kwam het dus toch nog goed!

Na dit niet volledig geslaagde programmapunt gingen we een lekker potje ‘Paintballen’! Niet helemaal het paintball zoals iedereen het kent, maar wel zo vermakelijk. We hadden namelijk allemaal een klein waterpistool gevuld met rode of blauwe waterverf.

Nadat iedereen z’n oorlogsstrepen op ’t gezicht geschilderd had kon het gevecht losbarsten! We moesten een kaartje trekken bij Ingrid waar een naam op stond die je af moest schieten, het spel was zo georganiseerd dat er uiteindelijk een 1 op 1 strijd overbleef.

Na dit ‘gericht jagen’ was het oorlogje jongens tegen meisjes!
Dit ging net zo lang door totdat helaas de verf op was…


Na deze slachtpartij werden de wonden verzorgd en werden er nog wat heftige, bloederige foto’s gemaakt!

Tja, toen was iedereen vies en moest er gedoucht worden… Met de 2 (niet afzonderlijke) douches moest iedereen even geduld hebben. De dames gingen vanzelfsprekend eerst, daarna de overwinnaars, de heren. Niet bij iedereen had het doucheplezier even veel zin, de rode verf zat bij velen nog steeds achter de oren!




 

Etenstijd! Het douchen was achter de rug en Willem Vermeulen was aangekomen en had al vrij snel een stoel veroverd om mee te eten met ons overheerlijk gourmetfestijn. Erg gezellige en lekkere avond en de Sangria vloog er doorheen (of niet soms, Ellen?) ! Nadat toch echt de laatste druppel Sangria op was konden de powerpointpresentaties beginnen. Er waren 3 prijzen te verloten; voor de beste ruil, de beste presentatie en… voor de pechvogels!
Na de uitreiking van de ‘prijzen’ (de eer) werd er nog gezellig wat gekletst en toen besloot toch iedereen maar zijn bedje op te gaan zoeken, in de hoop deze nacht enigzins langer te slapen. Gelukkig lukte dat. Om 01.15 uur was het stil en de groep kon tot 07.00 uur doorslapen totdat de onzettend fijne wekker van onze lieve Marcel afging…

Het was tijd voor het ontbijt. Iedereen kwam met veel tegenzin en geslenter het bed uit en ging half slapend -  half wakker aan tafel zitten. Iedereen werkte een boterhammetje naar binnen en het moment van de waarheid was aangebroken; iedereen moest gaan opruimen!


Dit gebeurde allemaal wat vlotter dan de leiding had verwacht met als gevolg dat we een uur te vroeg klaar waren voor de Oecumenische dienst die we zouden gaan bezoeken op de Grote Markt in Bergen op Zoom.

Iedereen was lekker duf, gammel, gaar, versleten en had het koud, maar buiten dit alles was de groep toch echt klaar om te vertrekken. De auto’s en de aanhanger werden volgeladen, iedereen nam afscheid van ons onderkomen, de nieuwe CD van Metallica van Thijs werd aangezet en na wat moeilijk doen met ‘uitparkeren’ vertrok de groep toch echt.

De dienst werd bijgewoond (verslag HIER op de site te vinden) en na deze gebeurtenis liep de groep terug naar de Ontmoetingskerk waar iedereen zijn spulletjes uit mocht zoeken. Na een handje geschud te hebben met de leiding kon iedereen vertrekken.


De groep heeft er weer een mooie herinnering bij, het Timekamp 2008 is weer supergeslaagd!

Tekst: Maarten van Keulen