Eind september zijn de jeugdgroepen van de Ontmoetingskerk samen op kamp geweest op het wonderschone eiland: THOLEN!
De groep heeft 2 nachten op de boerencamping in Sint Maartensdijk geslapen waar alle voorzieningen aanwezig waren.
Er was zelfs een ‘accomodatieschuur’ beschikbaar waar de groep at en de activiteiten deed.

Vrijdagavond, 28 september, om zes uur ’s avonds is de groep vertrokken vanaf de Ontmoetingskerk en na ongeveer 2 uurtjes kwamen zij te fiets natuurlijk, aan op ’t eiland.
Na de aankomst hielp iedereen een handje mee om de tenten op te zetten zodat iedereen daarna de spullen uit kon pakken.

Toen dat was gebeurd, begon men aan de… Militaire Dropping!
Hier deden 2 groepen aan mee, willekeurig uit Timeless en Time-out.
Zo was Marcel de ‘leider’ van de eerste groep en Thijs van de tweede.
De eerste groep werd 20 minuutjes eerder dan de tweede groep gedropt, maar wel iets verder.
De afstand was hemelsbreed zo’n 8 kilometer dus dat was volgens de leiding goed te doen.
Mooi niet dus, de groepen zijn verscheidene keren verkeerd gelopen en er waren zelfs spotters (de leiding) die de groepen probeerden te vinden zodat ze dan een stuk landkaart in moesten leveren.
Toen de groepen weer terug waren, was het toch wel eens bedtijd, ongeveer half 5 in de ochtend gaf de klok aan…

De volgende dag, zaterdags, was het ontzettend slecht weer. En ze gingen zelfs wadlopen! Dus u raadt het al, weinig mensen hadden er zin in. Na een belletje met de gids, die ons vertelde dat het gewoon doorging tenzij het ging onweren, is het volk te fiets vertrokken dieper het Thoolse landschap in.

Dit bleek van korte duur, Louis stopte met Biologieles en ging met ons Kreek- en Prielspringen! Dit houdt in dat je over de ‘riviertjes’, gevormd door het water dat de bodem niet meer aankan, gaat springen. Hier beleefde iedereen veel plezier aan maar het was niet altijd even gemakkelijk. Sommige kreken waren zo breed, dat je zelfs door het slik moest lopen. Dit was aardig gevaarlijk want het slik zoog erg aan je laarzen en je kon aardig ver wegzakken. Om die reden had het ook de bijnaam ‘natte laarzentocht’ maar niet iedereen hield zich aan de kleding voorschriften. Zodoende werd de almachtige ducktape tevoorschijn gehaald!

Een potje voetbal met een mooie buikschuiver ....