"Wij huurden de busjes bij "

Na een veel te korte nacht (inside information) moesten wij al veel te vroeg uit bed. 's ochtends verzamelden we met zijn allen in de Wintergrüne. (ons 'Bolwerk') Van hieruit gingen we door naar Himmelfahrtsgottesdienst. Jammer genoeg regende het zo erg dat de dienst op de Fuchsberg niet door kon gaan. Deze vond nu plaats in een heel pitoresk kerkje.

 

Het kerkje barstte vanwege de grote belangstelling bijna uit zijn voegen. Iedereen was erg enthousiast en (mede door ons!) werd er veel geklapt.

Ook bij ons zat de stemming er goed in. We verstonden weliswaar niet veel van de dienst maar het ging blijkbaar over een vlieger want de dominee had deze in zijn hand tijdens het preken.

Na de dienst ging iedereen buiten in een grote kring staan. Hier werd brood rondgedeeld dat je zelf ook weer moest delen (een soort grote droge krakelingen, met zoutkorrels). De kinderen deden nog een slotdansje (nog steeds regende het!) Daarna gingen we met de racebusjes weer terug naar de Wintergrüne waar we een warme lunch aten: rijst met vlees en limonade!

Na de warme maaltijd bezochten we de Marienkirche. Hier gingen deuren voor ons open die voor normale toeristen niet opengaan. Één groep liep over het geraamte van het dak.

Ondertussen beklom de andere groep de toren. Over gammele trapjes, met heel veel treden (235!), die bijna doorzakten, kwamen we uiteindelijk op de top bij de klokken. Gelukkig was het nog maar 2 uur...

Na de kerk begonnen we met de stadswandeling. Narda en Mariëtte kwamen hun grote vrienden van de avond ervoor weer tegen. In tegenstelling tot wat zij dachten, bleek hij heel lief te zijn en poseerde hij heel mooi voor ons!

Op de binnenplaats van het slot beklommen we een hele beroemde trap (de zoveelste van de dag..). Beroemd omdat hij mooi is gebeeldhouwd en 'zwevend' gebouwd.

 

Integenstelling tot onze ervaringen van deze ochtend bestaat er ook nog een wereldse manier van hemelvaart vieren. hiebij vaart het verstand ten hemel en blijven de volgedronken lichamen op aarde achter (die lichamen maken nog wel geluid).

Dus zochten wij ons heil maar weer in een kerkelijk gebouw (de jeugdkelder). Hier kwamen wij tot rust van onze zware traploop-dag.

Sommigen hadden toch nog wel een sportief moment en waagden zich aan de pooltafel of gingen tafeltennissen en tafelvoetballen. Na een heerlijke maaltijd besloten we 'vroeg' naar bed te gaan. Dit omdat we morgen nach Berlin gehen!

Tekst: vóóral Barbara en Isja