13 Juni 2004

Verslag van de 14e Ravelijndag

Om ruim twee uur werd een ieder namens de Werkgroep Conciliair Proces verwelkomd door de heer Gerard Timmermans.
De werkgroep, die streeft naar het bevorderen van een goede relatie tussen allochtone en autochtone Bergenaren, is blij om voor de veertiende keer deze dag te organiseren. Contact tussen verschillende cuturele groepen kan niet afgedwongen worden, maar de Ravelijndag draagt zeker bij tot een goede verhouding in de Bergse samenleving.

De heer P.M.I. van de Kieboom opende daarna de middag, namens de gemeente Bergen op Zoom.
Het is bekend dat onbekend onbemind maakt; daar waar monden zwijgen worden wapens opgepakt. Als de dialoog stopt neemt de verharding toe, maar daar waar de dialoog gaande gehouden wordt, groeit respect voor en acceptatie van elkaars cultuur en culturele waarden. De Ravelijndag wil hier een steentje aan bijdragen.
Tot slot wenste hij iedereen een leuke middag toe.

Voor wat betreft de activiteiten beet de Volksdansgroep Meilust de spits af - dansen uit verschillende landen werden uitgevoerd.
Het weer was perfect, de opkomst was groot en er was een gezellige sfeer. En de hapjes waren weer buitengewoon lekker!!
De multi-culti-crea-kraam trok veel kinderen die de mooiste kaarten, onderleggers, lampionnen, armbandjes en bomen maakten. Veel mensen werd gevraagd om hun creatieve bron aan te boren en bij te dragen, d.i. even mee te schilderen aan het schilderij in wording "De Vier Windstreken", dat als het af is aan de gemeente BoZ zal worden aangeboden.
Daarna volgde "Windkracht 4" een Nederlands gemend koor dat o.a. liederen in het Zulu, Turks, Russisch en Nederlands ten gehore bracht. Het publiek liet zich al meeklappend niet onbetuigd.
Het intercultureel Vrouwentheater Bergen op Zoom, dat integratie en emancipatie van vrouwen bevordert door middel van theater, bracht het toneelstuk "C'est la vie" . Het leven is; saamhorigheid, vallen en opstaan, vreugde en verdriet en soms is het clownesque.
De Marokkaanse Dansgroep "De Gekleurde Jongens" zetten stoere dansen neer en de Bosnische kinderen vertederden wederom met hun dansjes.
De Turkse Band Zonder Naam (ze zijn nog zo nieuw dat er nog geen naam bedacht is), bestaande uit vier tienerjongens met twee saz en twee darbuka's, en bij het tweede optreden met een zangeres, speelden met veel flair en enthousiasme.