24 Mei 2003

Senioren Reisje 2003

Een dagje uit
Op zaterdag 24 mei gingen we met de senioren naar de Acht Zaligheden.

Toen we1angs de kerncentrale Doel en het havengebied van Antwerpen reden, vertelde de buschauffeur daar het een en ander over. Daarna reden we met een rustig gangetje langs bossen en weiden.

In Eersel viel het ons gelijk op hoe schoon en gezellig de huizen waren.
We stopten voor het Streekmuseum en daar konden we onder het genot van een kopje koffie en een stukje vlaai naar interessante dia' s kijken.
Daarna gingen we de boerderij bezichtigen. In de grote buitenschuur waren veel machines en gereedschap te zien, o.a. ploegen, 'n broedmachine, paardentuigen, vallen, wasmachine met wringer en huishoudelijke apparaten. In de vroegere koeienstal worden altijd wisseltentoonstellingen gehouden. Nu waren er naaimachines, vingerhoedjes, potten, eetgerei, spinnewiel en kleding te zien.
Het plafond was gemaakt van boomstammen en die vertoonde grote kieren. Daarom kon ik het niet nalaten om toch maar voor alle zekerheid mijn jas van boven dicht te houden: want ik wilde het risico niet lopen dat er een muis of een dikke vette spin in mijn nek zou vallen.
Wat ik ook ontzettend leuk vond was de boerenwoning: De kleine keuken met de oude gootsteen zonder aanrecht en de sobere woonkamer met de ongemakkelijke rechte stoelen erin. Maar die soberheid had toch wel iets. In de kleine slaapkamer zat nog steeds een bedstee met een krib voor de pasgeboren baby aan de muur bevestigd, en in de kelder was een gat in de muur gemaakt waar de familie in de oorlog doorheen moesten kruipen om te schuilen. Op de muffe kleine slaapplaats lagen jute zakken gevuld met stro. Bij het zien ervan en het proberen indenken van de moeilijke situatie waarin de mensen zich toen in bevonden, liep er een rilling over mijn rug. Later gingen we iets in het kleine winkeltje kopen, ter herinnerring aan de boerderij.

Daarna stapte iedereen weer in de bus en na nog een rondje gereden te hebben, zijn we in een gezellig restaurant gaan lunchen en konden we even bijpraten.
Toen we weer in de bus zaten stapte ook onze gids (een vlotte man van tachtig) in.
Hij vertelde ons alles over de smokkelroute en op verzoek van hem reed de buschauffeur behendig over smalle zandwegen en door kuilen met water. We lachten om zijn waar gebeurde verhalen, maar soms moesten we even slikken toen hij het over de mensen had die daar ook vermoord waren. We kregen kraaienpoten, foto' s, en een klomp te zien en hij las een gedicht voor. Al met al best interessant.

Daarna reden we weer naar hetzelfde restaurant om de gids af te zetten en konden wij zoals ze in Amerika zeggen: even onze neuzen gaan poederen.
Na nog even iets gedronken te hebben, vertrokken we weer huiswaarts.
Om zes uur waren we weer thuis. Ondanks het regenachtig weer hebben we toch een gezellige dag gehad.

Alja de Möor- Houthuis.