10 September 2002

Verslag van Familie de Korte, vanuit Houston

Vrijdag 26 juli is het dan zover. ’s Ochtends om half vier uit bed en even later op weg met 5 grote koffers naar Newcastle. De laatste 2 weken moest Hans in Engeland werken en waren wij meegegaan.

Het was voor de kinderen de eerste reis met een vliegtuig. Het was vanaf het begin tot het einde een fantastische ervaring. We vlogen vanuit Newcastle naar Schiphol, van Schiphol naar Chigago en daar vandaan naar Houston. Een reis die eindigde om halg negen ’s avonds in ons nieuwe thuis (nederlandse tijd half vier in de ochtend). Eerst nog snel rondkijken in het huis, de kinderen die nog snel beslissen welke kamer zijn of haar slaapkamer wordt. Eindelijk vallen we uitgeput in bed en sliepen we allemaal snel.

De volgende dag eerst de auto opgehaald, want al snel blijkt dat je zonder auto nergens komt in Houston. Fietspaden kennen ze niet, geen treinen, bijna geen bussen, wel allemaal wegen met minimaal 4 rijbanen tot 10 rijbanen.

De dagen erna hebben we alles verkend. Waar zijn de winkels? Ongelofelijk maar overal zijn winkels en restaurants, er komt werkelijk geen einde aan. We hebben de scholen bezocht en al snel wisten we waar het zwembad ligt. Het is tot nu toe elke dag ruim boven de 30 graden en het is erg vochtig dus het zwembad is belangrijk. Zijn naar Galveston geweest, ligt aan de Golf van Mexico (half uur rijden). Het zeewater is heerlijk warm, zo een 28 graden..

Bij de school het eerste leuke contact opgedaan. Een vrouw uit Puerto Rico, haar man komt uit Honduras, kinderen geboren in Houston. Was net terug in Houston na 2 ½ jaar verblijf in Nederland. Anja heeft vrijwel dagelijks contact met haar en haar dochter is vriendin van Sabine.

Al snel zijn met een nederlands gezin meegegaan naar de kerk, de Hope Church. Een heel vriendelijke gemeente. Ze komen allemaal maar dan ook allemaal naar je toe om kennis te maken. Zodra je Nederland zegt dan zijn ze een en al oor. Sabine werd bij de 2e keer al omarmd door een mevrouw die ook op Sabine’s school werkt. Doen we nog niet aan mee, dat omarmen als je elkaar weer ziet. Wie weet brengen we dit gebruik wel mee terug naar Bergen op Zoom. Ik heb ook moeten denken aan de zondagbrief van Willem. In deze kerk krijgen we elke zondag een pakket mee, de liturgie, korte uitleg van de preek (soort leidraad) en informatie over allerlei komende activiteiten.

Het zijn allemaal heel ‘positieve’ diensten, hoop, liefde, vertrouwen zijn hier woorden die heel veel worden uitgesproken. Je kan aan een heleboel activiteiten meedoen. Wat wij kennen in Bergen op Zoom (groot huis bezoek, catechesatie, uitjes voor de bejaarden) maar ook dingen als grote barbeque’s, picknicks, gebedsessies. Veel muzikale begeleiding. Eerste kwartier bestaat uit het zingen van lofliederen. Daarna komt de domine. Hij opent de dienst met gebed, daarna de bijbellezingen, de collecte, de uitleg, gebeden en de zegen.
Na de dienst blijven we allemaal lang praten en weer kennis maken met andere mensen.

Na ruim een maand zien we dat we al snel het ritme te pakken hebben. Hans aan het werk in de stad, Anja luncht tevenwoordig niet meer thuis maar buiten de deur en de kinderen zijn naar school. De kinderen en school gaat tot nu toe voorspoedig. Natuurlijk snappen ze nog niet alles (vooral Yannick) maar ze komen meestal lachends thuis en hebben van alles te vertellen.

Kortom het gaat goed met ons en daar zijn we erg dankbaar voor. Ons thuisvoelen is nog teveel gezegd, maar we leren al mensen kennen, de omgeving kennen en al wat amerikaanse gebruiken. Wat fijn is dat we internet hebben. We kijken regelmatig op de website van de kerk, met name om te kijken naar de vorderingen van de restauratie. De kinderen en wijzelf gebruiken nu voornamelijk MSN, een computerprogramma waarmee je kan chatten (kletsen via je toetsenbord) met je familie, vrienden etc.. We hebben sinds kort een webcamera zodat men ons in Nederland via internet kan zien. Heel leuk vooral voor de opa’s en oma’s.

Dit was het zo een beetje voor onze eerste maand in Houston, Texas. We hopen dat het ook bij jullie in Nederland allemaal goed mag gaan. Misschien klinkt het niet zo uit ons verslag maar we missen wel degelijk het Bergse. Groetjes van ons allemaal.

Voor die mensen die iets willen schrijven ons e-mail adres is:

Voor de mensen die zeggen hoe komen ze aan hasmy, nu hasmy staat voor
(H)ans, (A)nja, (S)abine, (M)ariette, (Y)annick.