BREKEN EN DELEN, VIEREN EN HELEN.

Iedereen heeft wel eens iets gebroken: armen of benen, ruiten of serviesgoed, afspraken of beloften, vertrouwen of goodwill, vriendschappen of echtvereniging. Soms lucht breken op of brengen scherven geluk. Vaker is er verdriet en pijn. Zelden is heling goed mogelijk.

Botten groeien aan maar de breuk blijft vaak zichtbaar of voelbaar. Gebroken glas en steen laat zich zelden lijmen. Gebroken vertrouwen kan soms herstellen, verbroken relaties kunnen soms opnieuw worden opgebouwd,  maar dat kost veel tijd en grote inspanning en dan nog moet men van geluk spreken.

In de week voor Pasen speelt het breken een belangrijke rol. Al in de tijd van Exodus, de uittocht uit Egypte, kwam dit symbool in handen van gelovigen. Brood breken. Maar ook breken met slachtoffer zijn en breken met het slavenverleden! In de tijd van het nieuwe testament neemt Jezus de draad met dit symbool weer op. Brood breken om te delen maar ook om op gebrokenheid te wijzen. Gebrokenheid tussen God en mensen, gebrokenheid tussen mensen onderling, gebrokenheid tussen ideaal en werkelijkheid. Breken geeft verdriet en pijn.  Dit lijden is ook kenmerkend voor deze week.

Wij zijn gewend in het dagelijks leven om gebroken zaken maar weg te gooien, te vervangen of uit onze gedachten te verbannen. Omdat de meeste scherven geen geluk brengen, niet te lijmen zijn en vaak wel altijd scherp blijven kun je ze beter opruimen en er afstand van doen. Ook op menselijk vlak zien we dit gebeuren in de samenleving. We geven over sommige dossiers de moed maar op: milieu, een rechtvaardige samenleving, vrede en gerechtigheid. Er zitten nu eenmaal duistere kantjes aan de wereld en het leven.

Pasen is het feest van de kerk dat ten principale het lijmen van scherven nooit wordt gestopt. Dat er heling is van gebrokenheid, heling of heil. Dat het tussen God en mensen niet kapot kan. Dat licht sterker is dan duisternis en dat leven sterker is dan de dood. Omdat we zo gewend zijn om van het gebrokene maar afstand te doen, kunnen we maar moeilijk wennen aan dit kerkelijke feest. Optimisme in plaats van pessimisme. En de hand aan de ploeg slaan natuurlijk. Opstaan om te breken en delen, vieren en helen. Paasfeest 2010. Iets om te doen.

Ds. Willem Vermeulen.

Februari 2010