Over de opstanding wordt niets verteld.

Wat mij telkens weer opvalt als we aan de voorbereidingen gaan beginnen voor de Paas cyclus is dat de bijbel eigenlijk niets zegt over de opstanding! We kunnen heel uitgebreid lezen wat er in de dagen ervoor gebeurde en ook in de dagen erna.

We kunnen lezen hoe Jezus gekleed was, waar hij zich bevond, hoe er allerlei gesprekken werden gevoerd, de getuigenissen en verhoren, zelfs het aantal zweepslagen. We volgen het lijdensverhaal tot op de laatste snik en dan ook nog de begrafenis. Alles staat in de 4 evangeliën heel gedetailleerd beschreven. Je kunt er zo een film van maken, het lijkt wel een script met teksten en aanwijzingen voor beeldregistratie.

Maar als het over de opstanding zelf gaat zwijgen de evangeliën in alle talen. Mattheus zegt nog een beetje iets over een aardbeving, maar het is niet helemaal duidelijk wat de relatie daarvan is met de feitelijke opstanding.

Het woord dat aldoor terugkomt in de getuigenissen is: LEEGTE. Eerst zijn er al die dagen vol met gebeurtenissen, de intocht, de gevangenneming, de processen, het geroep van de massa, de kruisiging, de kruiswoorden en de scheldwoorden, het sterven en de begrafenis. En dan is er leegte. Niet alleen dat alles dan gedaan is, maar zelfs het graf is weer leeg. De vrouwen getuigen van een lege plek en ook de leerlingen stellen vast dat het graf leeg is. De camera kan inzoomen op …. niets.

Waarom doet de bijbel ons dat aan? Het zou toch heel eenvoudig geweest zijn om in de bijbel een beschrijving op te nemen van de feitelijke opstanding. Dat de steen werd weggerold en hoe Jezus weer overeind kwam en wat hij dan ging zeggen en doen. Dan zouden we weten hoe en wat. Maar we lezen hier helemaal niets over.

Ik denk zelf altijd: als de bijbel ons iets niet verteld, dan zal het misschien niet belangrijk zijn. Misschien is het niet belangrijk om ons af te vragen: “hoe en wat”?. De vragen: “hoe kan dat nou en wat is er gebeurd”, horen er blijkbaar niet bij. Dan zullenw e ze ook maar niet stellen.

Wat wel? De getuigenissen van eerst vooral vrouwen en vervolgens ook van mannen. Die getuigenissen vertellen: wat Jezus begonnen is te doen ….. dat gaat gewoon verder!. Waar de grens van de dood aan de orde was stellen de getuigenissen de onbegrensde toekomst. Misschien is dat wel het belangrijkste aspect van het Paasfeest en dus ook van het getuigenis van de kerk: wees niet bang. (dat staat in zo’n beetje alle evangeliën erbij). Wees niet bang ….. wees niet pessimistisch ….. er is toekomst. Stap daar maar gerust in.

Paasfeest vieren is dan het optimisme vieren en de toekomst vieren. We hebben als kerk een verhaal te vertellen wat gewoon doorgaat. En u wordt als kerkleden uitgedaagd om mee te gaan … met gewoon doorgaan. Welkom.

Ds. Willem Vermeulen.

Maart 2008