Een sterk bolwerk

Als uit een droom hoor ik wel eens berichten over kerkgemeenschappen waarin vele dingen zijn opgelegd. Zo van: als we met z’n allen zus en zo doen, dan vormen we samen een sterk bolwerk. 
Voor een buitenstaander mag dat dan zo lijken, maar wie wat verder kijkt, of weet hoe die processen verlopen, telt op zijn vingers na dat een sterke buitenkant niet genoeg is.

De protestantse kerkgemeenschap in Bergen op Zoom, gehuisvest in de Ontmoetingskerk, is van buitenaf een bont geheel, maar van binnen een sterk bolwerk.

Laat me een paar voorbeelden geven. Maar voor dat ik dat doe zal ik me eerst even voorstellen, dan snapt u mijn column beter. Mijn naam is Jan Voorsluijs en ik ben in onze kerkorganisatie werelddiaken en voorzitter van de ZWO-commissie.

Ik was nog niet zolang bij de ZWO-club toen bleek dat er een project kon worden opgepakt over India. De bedoeling was om de gemeente te informeren over Zending, Werelddiakonaat en Ontwikkelings-samenwerking in relatie tot het genoemde land. Middels korte sketches, informatieve praatjes, het lezen van Indiase gebeden (o.a. van Gandhi) mochten we in de kerkdiensten onze creativiteit laten gelden. En dat hebben we volop gedaan, met zo nu en dan een schouderklopje voor onze activiteiten vanuit de gemeente, meest van volwassenen en ouderen. Deze zelfstandigheid en zelfverantwoordelijkheid is boeiend en enthousiasmerend. Dank aan predikanten en kerkenraad!
Later hebben we nog vergelijkbare projecten gedaan over Kameroen, Indonesië en voor mijn tijd als ZWO-er over Zuid-Amerika. 

Als er een collecte voor ‘de ZWO’ is, wordt er vanaf ‘de kansel’ op gerekend dat één van de leden van de ZWO-commissie een praatje houdt. En daarin is, binnen de eigen grenzen, niets onmogelijk: vertellen over een project van waterputten slaan in Somalië, of praten over gewetensgevangenen in Tsjetsjenië die door Amnesty International in de publiciteit zijn gebracht, het aanprijzen en verkopen van Max-Havelaarproducten uit Afrika en Zuid-Amerika, enzovoort . En dat geeft een persoonlijk en algemeen gevoel van sterkte, waardoor je met elkaar verder kunt werken aan een betere wereld, in ons geval de wereld veraf.

Zomaar een paar voorbeelden van wat kan in Bergen op Zoom, en vanuit jezelf dan moet. Dat maakt van de protestantse kerkgemeenschap Bergen op Zoom een hecht bolwerk, met verschillende buitenkantkleuren en –vormen, maar een sterk geheel.

Dat is tenminste mijn visie en gevoel bij “onze kerk”.

Een groet aan alle lezers van

Jan Voorsluijs

Reacties op dit artikel kunt u sturen naar het Gastenboek via deze site, 
of naar

Mei 2002